Schouw van eikenhout, albast, marmer en messing, in de schepenkamer van het Brugse Vrije

Dit meesterwerk van sculptuur in de vroege renaissance in de Zuidelijke Nederlanden is een realisatie naar aanleiding van de blijde intrede van Karel V in de stad Brugge. Diens overwinning op Frans I bij de slag van Pavia vormt de inspiratiebron voor de decoratie die zijn historische roem, politiek prestige en de principes van de rechtsstaat etaleren. Lancelot Blondeel staat…

Dit meesterwerk van sculptuur in de vroege renaissance in de Zuidelijke Nederlanden is een realisatie naar aanleiding van de blijde intrede van Karel V in de stad Brugge. Diens overwinning op Frans I bij de slag van Pavia vormt de inspiratiebron voor de decoratie die zijn historische roem, politiek prestige en de principes van de rechtsstaat etaleren. Lancelot Blondeel staat in voor het totaalontwerp, Guyot de Beaugrant ontwerpt en maakt de grote sculpturen in hout en de albasten onderdelen. Op het bovenste plan staat de keizer levensgroot in vol militair ornaat centraal, geflankeerd door beelden van zijn overgrootouders langs beide zijden. Tussenin zijn medaillons te zien met de wapenschilden van andere familieleden, belangrijke bondgenoten en de erflanden. Het albasten fries op het middenste plan sluit meer aan bij de Italiaanse renaissance dan het drukkere gedeelte bovenaan. Het vertelt het verhaal van de kuise Suzanna in vier afzonderlijke taferelen. De vier bijgeplaatste putti verwijzen naar de kardinale deugden. Op het onderste plan is de eigenlijke schouw opgetrokken uit zwart marmer, afkomstig uit de streek rond Dinant. De Brugse kopergieter Jacob de Keysere maakte de drie koperen ringen in de schouw met typisch dolfijnenmotief. Verder is de haard aangekleed met een haardplaat dat het wapen draagt van het Brugse Vrije, gegoten in Brussel in 1847 naar een ontwerp van Pieter Pourbus uit 1565. Daarnaast staat een vuurwagen uit 1571, die diende als bijverwarming. Van de originele bekleding van de lambrisering met wandtapijten door Antoon Segon zijn slechts enkele fragmenten bewaard. In de 19de eeuw werden nieuwe tapijten geweven in Ingelmunster voor de aankleding van de wanden.