Met energieke, dik aangebrachte penseelstreken bouwt Marie Howet dit stilleven op als een driehoekscompositie. De verf wordt rechtstreeks op het doek gemengd, terwijl delen van de drager bewust onbeschilderd blijven. Door de onbestemde achtergrond blijft de aandacht gericht op het schilderproces zelf. Met een schijnbaar banaal onderwerp toont Howet spontaniteit en zin voor experiment. Hiermee vindt ze aansluiting bij de…
Lees meer
Met energieke, dik aangebrachte penseelstreken bouwt Marie Howet dit stilleven op als een driehoekscompositie. De verf wordt rechtstreeks op het doek gemengd, terwijl delen van de drager bewust onbeschilderd blijven. Door de onbestemde achtergrond blijft de aandacht gericht op het schilderproces zelf. Met een schijnbaar banaal onderwerp toont Howet spontaniteit en zin voor experiment. Hiermee vindt ze aansluiting bij de modernisten van haar tijd. Die aanpak deelt ze met Paul Cézanne, Henri Matisse en Pablo Picasso die de conventies van het stilleven doorbreken en zo vernieuwing brengen in de schilderkunst.
Lees minder