home
 
De uitvinding van de distillatie


De prent toont een laboratorium en is verwant aan het “Laboratorium van een alchemist” geschilderd door Stradanus voor de Studiolo van Francesco I de’ Medici in het Palazzo Vecchio van Florence (1570). Voorgesteld is het proces van de distillatietechniek die een grote vooruitgang betekent voor de farmacologie, en één van de grote ontdekkingen van de renaissance is.





Distillatie is een techniek om door middel van verdamping twee of meer stoffen in een oplossing te scheiden, gebaseerd op het verschil in kookpunt van deze stoffen. Wanneer twee vloeistoffen gemengd zijn zal wanneer het mengsel voorzichtig verwarmd wordt, de stof met het laagste kookpunt sneller verdampen dan de andere. In de damp is dan een hogere fractie van de laagkokende vloeistof aanwezig. Door deze damp af te voeren en te condenseren in een andere kolf kan een scheiding tussen de twee vloeistoffen bekomen worden. Het opschrift vat het resultaat als volgt samen: ‘In het vuur trekt de kunst het sap uit alle stoffen; het water verwerft sterkte, helderheid en kracht.’


In het begin van de zestiende eeuw kent de alchemie een grote bloei. Deze wetenschap combineert de ideeën van Aristoteles over materie met methoden om ertsen en metalen te bewerken. In de zoektocht van de alchemisten naar goud en onsterfelijkheid wordt geen succes geboekt. Voor hun onderzoek ontwerpen en bouwen ze echter verschillende apparaten, zoals het distilleerapparaat dat tegenwoordig (in een modernere vorm) nog steeds gebruikt wordt. De chemische scheidingsmethode wordt voor het eerst toegepast door de Arabieren die de stoomdistillatie gebruiken voor het maken van etherische oliën.